Hoe Maak je Gemeenten Rendabel


Join our supporters! and Check our twitter account

Gemeentes zijn niet rendabel. Dat kan ook niet in de huidige economie. Daarin wordt namelijk gedicteert dat je diensten en producten van elkaar moet kopen en een gemeente is geen producerend bedrijf. Het heeft dus continu geld nodig en dat geld is afkomstig van de overheid of belastingen. Dit twee bronnen zijn weer afhankelijk van toerisme en de inkomensverdeling in je stad.

Hoewel banken het gemiddelde inkomen in steden opdrijven door de huizenprijzen tot ongekende hoogte te laten stijgen lijkt het dat dit ook zorgt dat hogere inkomens gemeenten verlaten. Uiteindelijk is de belastbaarheid van geldstromen en activiteiten in een gemeente, dus verguningen, boetes, OZB etc. geen betrouwbare inkomstenbron, en dan heb ik het nog niet over wat voor dat geld geregeld moet worden. De Ruttelatrine zorgt er voor dat steeds meer taken naar gemeenten worden overgeheveld, als de mensen en het geld dat nodig is er zijn.

Maar een gemeente is suf als het alleen aan geld denkt. Als het zich laat strikken in de economische matrix dan is het net zo’n schaap als de burger die niet beter weet dan dat hij alleen met een aankoopmakelaar en een verkoopmakelaar met inschrijving een huis kan kopen. Totaal uitgemolken en beroofd zit je dan voor 30 jaar aan een werkverplichting vast. bij 2% geplande inflatie (ECB kondigde dat aan) is je huis waarde appreciatie ook fictief. Een gemeente moet zelf nadenken hoe het zo’n fijn mogelijke stad is, ook al zijn steden op zich iets archaisch.

Geld extractie (bv. externe investeringen in parkeerdiensten oid) moet geweerd worden, dat geeft gemeenten iig meer controle over wat ze doen of laten.

Een stad had ooit een functie als handelsplaats, opslag, distributie en productie van diensten voor de betrokken bevolking. Amsterdam is een groot pakhuis aan het water. Rotterdam is een overslaghaven. Mensen woonden bij elkaar omdat ze elkaars diensten nodig hadden. Nu is dat behoorlijk anders. We produceren wel maar met veel minder eigen inbreng. Winkels verkopen iets dat is aangevoerd, de handel gebeurt buiten zicht, bakkers en slagers en horeca doen nog wel echt iets maar voor de rest zijn het distributiepunten en staan de fabrieken elders. Ik werk niet in een bedrijf dat iets maakt dat in de schappen van de AH staat maar ik haal daar wel mijn aankopen uit. Dat is de ‘economie’ in actie, maar dat maakt de stad niet zelfstandig of organisch.

Een gemeente zoals Rotterdam zou er niet slecht aan doen dit te corrigeren, temeer omdat dit de in en uitgaande geldstromen beheersbaarder zou maken. Ten slotte groeit of krimpt een stad niet opeens enorm, dus als je zorgt dat de bevolking zich kan handhaven ben je alweer een stuk verder. Dat lijkt bijna de taak van de gemeente niet, maar dat is een kwestie van inzicht.

Als de gemeente vindt dat het de armeren van goedkopere stroom moet voorzien kan het natuurlijk regels maken om daken met zonnepanelen te plaveien waarvan de stroom wordt verkocht, terwijl de mensen met inkomen onder x een deel van dit geld als korting ontvangen. Maar het zou veel verder kunnen gaan, en dat zou logisch zijn als je besluit dat een stad geen werkkamp is (zoals banken) maar een werkende gemeenschap. Waar geitenwollen sokken peinzen over contact met de boer zou de gemeente dit ter hand moeten nemen en gewoon met de supermarkten afspraken maken over de bevoorrading. Die moet niet prijs gedreven maar afstand gedreven zijn.

De banken zullen alle hulp en initiatieven van een gemeente afschilderen als bijstand, voor arme mensen, maar natuurlijk is een investering van Rotterdam in het stadscentrum geen bijstand of aalmoes. Er wordt dan vrij snel over geld gesproken, omdat men daar in het overleg natuurlijk over stechelt, maar ook om mensen te indoctrineren met de mindset “Als het duur is is het goed”. In plaats daarvan moet een gemeente kijken naar hoe het kan regelen dat wat zijn burgers nodig hebben goedkoop is.

Een stom voorbeeld is het gras dat gemaaid wordt op allerlei plaatsen. Dat is biomassa, zou gebruikt kunnen worden als voer door veehouders bv. Dat gaat om tonnen per jaar. Maar straten en buren worden kaal en leeg gehouden. Wederom vanwege vastgoed. Daar wordt wel wat op verzonnen (groene daken zijn nu natuurlijk een ding) maar laat dat niet zo enorm veel kosten. In Den Haag zijn klimop rekken geplaatst zodat muren helpen de lucht te zuiveren en zuurstof te produceren. Dan is het onderhoud weer duur enz. Daar kan automatisering misschien iets aan doen. Maar waarom geen korting op de OZB als een bewoner zijn gevel groen maakt?

Waarom geen korting voor mensen die een productief beroep uitvoeren in de stad. Waarom geen korting voor mensen die geen auto hebben (niet de parkeer kosten verhogen dat is weer extractie en vrijheidsbeperking !). Beloon gedrag dat een stad weer functioneel maakt en ontmoedig leegstaande panden, huisjesmelkers die het maximum vergen en een overschot aan belwinkels met fictieve omzet.

Veel bedrijven denken na over hun financiele afhankelijkheid, en zorgen dat ze zelf warmte of stroom genereren, of zorgen dat hun logistiek geen diesel meer nodig heeft. Een gemeente zal ook zo denken maar zit toch vast in een gekozen afstand tussen zichzelf en de productie kant van onze samenleving.

Een extreem voorbeeld zou bv. zijn het overkappen van straten met zonwerende daken van zonnepanelen. Met de stroom kunnen groenten e.d. gekweekt worden, desnoods ondergrond. Water gezuiverd, en de lucht gekoeld (hoewel bomen ook een goed idee zijn). Een stad als een beschermende zelf voorzienende cocon, met daardoor een raison d’etre, en dan ook nog aantrekkelijk gebouwd en bekleed. Waarom niet?