To our Podcasts

Vrolijk Boren in de Noordzee

Het boren naar olie op de Noordzee gaat door. Men is (terecht) bezorgt over de risico’s na de BP olieramp van begin dit jaar. De schade die die ramp aan het ecosysteem van de Golf van Mexico heeft toegebracht is nog maar nauwelijks te bepalen. Als de Exxon Valdez ramp een goed voorbeeld is kan het herstel nog decennia duren en zullen in die tijd heel wat Golfkust bewoners voortijdig overlijden. De VS overweegt echter om het moratorium dat door Obama na de BP ramp is ingesteld op te heffen.

Het feit is dat de industriele en strategische belangen dicteren wat er gebeurt, zonder enige zorg over de lange termijn. Het is niet het gevaar van lekken waar men zich zorgen over moet maken. Olie is per definitie een milieu ramp. De pogingen om het winnen van olie op een ‘verantwoorde wijze’ te laten plaatsvinden is een belediging van het intellect. Kolen, olie en gas moeten worden uitgefaseerd en ja : dat staat de carrierre ambities van sommige mensen in de weg.

De onzichtbare schade die de dominantie van de olie industrie met zich meebrengt wordt de mensheid naar alle waarschijnlijkheid fataal. Met deze door korte termijn economische invloed gewapende ‘bezetter’ aan de macht zal het onmogelijk zijn onder een klimaat rampenscenario uit te komen. Het is diep tragisch dat de wereld en de wereldeconomie zich de handen en voeten laat binden door dezelfde industrie die ons zonder scrupules in het diepe gooit.  

‘Terrified’ New Yorkers protest gas drilling. Terrified? Sinds waneer doen we dingen waar mensen ‘terrified’ door zijn?

U heeft misschien gehoord van het zn, Fracken ofwel ‘hydraulisch fractureren’, een gaswinning techniek waarbij het drinkwater met gas en chemicalien vervuild raakt? Dit komt momenteel ook in Europa op gang. "Gas plant contaminated water supply" is een krantekop in Australie waar kankerverwekkende stoffen van een ondegrondse kolenvergas installatie  in het grondwater terecht zijn gekomen. Steevast wordt in dit soort rapportages een slag om de arm gehouden "fears", "might", "could", en waarom? Wie de moeite doet kan zo bepalen wat de geexternaliseerde kosten van fossiele brandstof gebruik zijn. Voor een kolen centrale ongeveer 5 miljard. Voor olie en gas zijn de kosten niet uit te drukken, wie geeft er om als de planeet ‘sterft’ doordat de oceanen door CO2 verzuren, sterven en in gifgas (H2S) producerende moerassen veranderen (want dat is het pad dat we nu volgen).

We moeten erkennen dat we bezet zijn, dat de olie en gas maatschappijen ons dwingen om de weg naar complete vernietiging van ons ecosysteem te volgen. We hebben te maken met een industrie die zoveel economische macht heeft dat het niet uitmaakt wat regeringen willen, dat die zich steeds gedwongen vinden om weer te kiezen voor de volgende millieu opoffering ongeacht of dit nog geincasseerd kan worden.

Energie = welvaart, dus de dominante fossiele industrie heeft de maatschappij per definitie in de houdgreep, maar het wordt tijd dat we zien dat het een gevaarlijke wurggreep is.

Niemand bestrijdt de grote afhankelijkheid van de moderne maatschappij tav fossiele brandstoffen. Deze is echter grotendeels geforceerd. Als de olie veertig jaar geleden op was geweest, hadden we dan geen oplossingen gevonden? Wie heeft alle innovaties van de eerste olie crisis de kop ingedrukt? Nu is het een ‘race’ tegen de BRIC landen (Brazilie, Rusland, India, China) omdat die al even afhankelijk zijn gemaakt van olie. Maar er moet aan de top een eenvoudige conclusie worden getrokken, nl. dat dit niet werkt. Dat het een strategisch belang is om olie zo snel mogelijke uit te faseren.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *