Monthly Archives: February 2013

   To our Podcasts

Solarraft

Solar Raft

   To our Podcasts

Ocean Autonomy and the RoboEconomy

Our oceans are vast, they cover the largest part of our planet. Water isn’t scarse nor are nutrients needed for agriculture. Oceans contain gasses like CO2 in higher concentrations than our athmosphere. The largest part of our oceans are free, it is simply to expensive and cumbersome to patrol them. With our present technology they should be considered a new frontier with amazing potential. What is needed for exploitation or use is mainly technology. Economic considerations (Return on fossil investment) prohibit this at the moment, although ocean farming is on the rise.

Our oceans can be farmed by autonous systems, for ecological gain.. 

That would be the result if we used renewables and autonomous vehicles to develop and farm on our oceans. Clams, Algae and seaweed grow on simple wires floating in the photonic zone. Nutrients are found deeper under water, and schemes to farm large amounts of algae for carbon sequestration and other uses have included wind or waver driven pumps to bring nutrients to the surface. Below an example of a design for a ‘Ocean Nutrient Enhancer’ which causes algae to grow in the top layer and thus provides food for organisms higher up the food chain. The effectiveness of this approach has been disputed, but not based on any real agruments. On the other hand it’s a well known fact that the maritime abundance in coastal zone is caused by wind driven upwelling of deep ocean nutrients. Several experiments with this type of natural fertilization remained inconclusive or where terminated prematurely.

 The oceans aren’t only an underutilized source of farmed biomass, it’s current state is precarious due to the buildup of CO2 in our atmosphere and resulting rise in termperature. The CO2 dissolves and makes the water more acid, making it harder for plants and shelled animals to live let alone thrive. The rising temperatures at the poles means less oxygen gets disolved and currents carrying oxygen to the deep oceans are slowing down. Ultimately warmer oceans stratify, form two layers, with a warm nutrient poor top, and a cooler nutrient rich bottom. This means nothing can live in it, and it may take millions of years before life returns. This has happened several times in our planet’s history, most importantly during the end permian extinction.   

Extraeconomic approach

Taking a different view of our role vis a vis our oceans would be a great step towards making a dent in the current delapidation of our chances of survival of our species. The extraeconomical approach creates value without the desire to exploit. If one wants to start an enterprise on the big blue the normal challenge is to write a business case that convinces investors and or banks to put in their money. They then expect a return. This route ensures maximal protection of existing bank interests. It also ensures that value created is maximally exploited. For example, the durchrainmaker firm designs a windmill that produces 6000 liters of water a day for 10.000 Euro. Obviously this low tech solution against water scarcity affects the budding water market, eyed by financial experts as a mouthwatering prize and instrument to enslave entire nations. So the solution is to demand a much bigger model, to be sold for 700.000 Euro or so, so that the rainmaker and its producer become an items for speculative bidding, ensuring the cost per liter rise to the prevailing market price, destroying the reason why one would invest in a rainmaker as long as there is fossil fuel to achieve the same end. That is economics. No easy free water for you africans!

I the same way any plan for large scale ocean farming would only happen as long as it would not affect the cashflow of current market participants. So it needs to be done outside our economy, outside the influence of banks and investors, which by accident, because of the vastness and unpoliceability of our oceans, perfectly possible. The extraeconomic approach would set out to create a oceanic domain wich operates autonomously and besides execution of a core activity provides for itself. So the ocean West of Hawaii would see millions of acres of automatic seaweed farming using deep ocean nutrients, but none of the biomass would be sold on the markt, it would be used to sequester carbon, feed fishfarms, make ocean life thrive, keep the workers of the economy alive. Perhaps feed people working on other extraeconomical projects like afforestation fo deserts. But no bank would own a patent, be able to leverage assets, sell seaweed futures or any of that nonsense. The aim would be to make our oceans healthier, our atmosphere cleaner and cooler (one of the effects of large scale seaweed farming). This would provide many people with a decent living as well.

Robotic future 

Like the potential of our oceans, the sun and the wind, we also underestimate the potential of robotics to do benificial things. By the same rules of the business case no company will be allowed to build a robot that simply works the land, plants and havests, and provides us with food. It can be done, but our financial world is not interested in assisting in solving our primay existential problems, how are we going to work if we have free automatic food. The robots can be made of cheap materials, a common notebook control activity even in a large farm, sure it would take some effort, but our farming methods after a century of progress are better characterized as a donkey for oil, genpatent and chemical companies than the most solid and robust way to ensure we have something to eat. War in the Middle East would cause massive casualties due to starvation, just because the farming industry was loaded with fossil dependence, chemical and genetic monoculture, and the dead soil would not bring forth one edible gram wheat without the toxic mix applied to it no. We wrote about the 5 year post petrol food gap, meaning, if fossil fuels are not available it will take 5 years for land to produce food.

Can solar parks float? Of course! (sunengy)

Doing it better would mean solving problems, not perpetuating them for exploitation. Robotic technology would be perfect for that. Robots runninig on renewables would be even more perfect, because they would run forever. This is the robo part in the term roboeconomy. Robots restoring the ecosystem running on renewable energy. The biggest obstacle to this future is our fossil dependence, not so much because we continue to pollute if we use it, but because it is an instrument of control over what we can and what we can’t do. Only when we work with our own money or with owned resources or with renewable energy that we create ourselves can we freely operate and disrupt the market. Then it is easy to set up extra economical zones. Now we are constantly inhibited by a banking system that simply wants to remain in contol.

We depend on individuals like the creator of the DonQ windturbine or the Dutch Rainmaker to build concepts because they offer an easier way to live, because they bring an opportunity for real wealth, but once we recognize the inhibiting effects of banks and fossil energy companies we may unite to create engines of wealth that break their power. Not by going more labour intensive (as is usually advocated), but by going automatic based on renewables. We have the technology, we need to use it to the best effect. Then the twentieth century fossil fuel glut will have been good for something, it enabled us to create the tools to mitigate the damage of our primitive economic approach.

   To our Podcasts

Resultaat Solar Frontier CIS Panelen Project Poortugaal

Eerder lieten we de voortgang zien van ons project in Poortugaal (post 1 en post 2), waar een zonnepanelen in een dak geintegreerd, als onderdeel van een serre werden aangebracht. Afgelopen woensdag was de bouw compleet, waarvan een groot deel bestond in de serre zelf. Deze werd van kasmateriaal opgetrokken door de mannen van tuinkas.nl met twee verschillen, nl in plaats van gangbaar enkel werd gelaagd glas gebruikt, en de gebruikte profielen waren iets dikker dan gebruikelijk. Zo ontstond een stevige constructie die door de exacte kleurovereenkomst (via RAL kleur) met de rest van de kozijnen in het huis goed combineerden.

Zonnepanelen worden doorgaans niet als dakbedekking beschouwd hoewel ze getest zijn voor hagel, en jaren op daken intact blijven. Met de huidige prijs van rond de 100 Euro/m2 is het niet gek om te overwegen uw dak volledig met panelen te bedekken. Daarvoor bestaan speciale montage systemen. Misschien is dit met de BTW verlaging in het Woonakkoord die bovenop de bestaande 15% subsidie komt wel een beter idee dan ‘passieve’ dakpannen. Heeft u hier vragen over dan kunt u een email sturen naar info@greencheck.nl 

Eea moest wel gevierd worden! Het werk in februari was door het extreem wisselvallige weer niet al te makkelijk, maar het resultaat staat. De gebruikte frames hebben wel koude bruggen, maar de afscherming van wind en regen zal toch voor een bijkomende gas besparing zorgen. In principe is de warme lucht die zich met wat zon in de kas verzameld ook te gebruiken om water te verwarmen (dmv een lucht/water warmtepomp). 

De gebruikte Solar Frontier CIS panelen zijn praktisch zwart. Recent is er meer aandacht, Showa Shell wil ze op grote schaal gaan produceren. Ze zijn energetisch voordeliger, dwz kosten minder energie om te produceren. Ze hebben geen polariserende glans en lijken daardoor meer op zwart ceramiek dan een zonnepaneel. Het plan is om met een Gelijkstroom omzetter (DC/DC), die van 84 Volt 12 Volt maakt, accus op spanning te houden die dan ‘s avonds kunnen worden gebruikt voor ledverlichting op de gallerij. 

De Aurora Power One 3.2 omvormer is aan een uiteinde van de gallerij gemonteerd, de panelen zijn in vijf groepen van vier panelen gegroepeerd doe parallel geschakeld zijn via een sting box in het midden van de gallerij. Van daaruit lopen twee kabels naar de omvormer. Deze Power One kan input twee verschillende georienteerde paneelgroepen verwerken, maar in dit geval wordt de invoer stroom over beide groepen verdeeld.

   To our Podcasts

Economisch denken met de pootjes in de lucht

Er zijn heel wat economische en andere doemdenkers. Hun verhaal gaat meestal over een ‘clusterfuck’ van eventualiteiten en processen die we door de schijnvaliditeit van economisch denken hebben veroorzaakt. Hulpbronnen raken op, de zee verzuurt, de natuur verpietert en er zijn teveel mensen. Dat is als drama wel een mooie trip, maar als visie van de toekomst volslagen nutteloos. Daarbij liften verschillende non problemen mee in de chaos, als parasieten van onze desperatie, zodat onze ellende beheersbaar en exploiteerbaar blijft.

Neem nu eens een artikel over de conclusies van Tullett Prebon, een ‘invloedrijke money broker’. Fundamenteel verdacht want bedrijven zeggen alleen dingen die in hun eigen belang zijn. Tullet zal echter proberen raakvlak te vinden met onze beleving. Het stelt de volgende zaken: Er komt een einde aan de groei, omdat 1. De schuldenlast 2. Globalisering 3. Onbetrouwbare inflatie en andere gegevens 4. Energy-returns-cliff. Dit is op zich een zeer interessante basket van oorzaken.

Na regen komt zonneschijn.. 

1. De Schuldenlast 

De schuldenlast van de wereld gaat verdwijnen, betekenis verliezen. Veel mensen kondigen een bond collapse aan, dat kan omdat het bezit van een bond (staatsobligatie) verhandelbaar is, daardoor kunnen mensen deze dumpen in een storm van waardevernietiging. Deze storm zal worden getriggered door een renteverhoging die nodig is om te zorgen dat mensen deze bonds nog willen kopen, een patstelling, en daarom blijft de rente momenteel zo laag. Men zegt dat dat niet vol te houden is omdat de schulden last niet meer te betalen is, maar dat is onbegrip. Het is wel vol te houden, allen het zal op gegeven moment irrelevant zijn. De reden waarom de schuldenlast betekenis zal verliezen is omdat deze geen betekenis heeft, niet tov de reele economie. De schuldenlast heeft alleen betekenis als het gaat om het managen van de geldhoeveelheid, en dat proces is volledig uit de hand gelopen.

De enige physieke reflectie van de schulden van onze banken is inkt op papier en CO2 in de atmosfeer, de geplunderde natuur en verzurende oceanen

Het imploderen van de schuldenlast (of het verdampen door hyperinflatie) is geen reel probleem, het reele probleem dat er uit kan volgen is dat goederen en diensten niet meer op dezelfde manier over onze wereld zullen stromen, en dat is voor de huidige luie ontvangers ervan (met name de VS) een probleem inderdaad.

Wie wil weten hoe het kan dat zo’n enorme schuldenlast geen betekenis heeft moet inzien dat geld alleen waarde heeft tijdens een transactie, het is immers een waardeloos ruilmiddel (een Euro biljet heeft op zich geen intrinsieke waarde). Geld wordt geschapen om transacties mogelijk te maken, en daarmee de distributie van bepaalde zaken, met name fossiele brandstoffen. Het meest betekenisvolle geld is het geld in onze portomonee en bankrekening, want daarmee kunnen we allerlei activiteit in gang zetten. Het minst betekenisvolle geld is dat wat in een staatsobligatie vastzit, dat zou er net zo goed niet kunnen zijn. Om in een economie een enorme schuld te hebben moet er ergens een enorme hoeveelheid geld vastzitten als spaartegoed oid. Dat geld is net zo betekenisloos als de staatsobligatie, dus schuld is betekenisloos. Alleen direct opeisbare schulden brengen misschien iets te weeg, maar om dat echt zo te laten zijn hebben banken niet genoeg mankracht. Deze eerste reden is dus niet zo indrukwekkend.

2. Globalisering 

Inderdaad, globalisering is een vergissing. Waarom gebeurde het? Omdat het voor economische activiteit zorgde, omdat het fossiele energie intensief was, omdat de intermediars (banken en handelaren, logistieke bedrijven) er een bestaan aan konden ontlenen. Een container met wasmachines uit China moet van schip tot schip gehesen worden en met vrachtwagens vervoerd, dat is allemaal werk. Het gaat economen om de utilisatie van fossiele reserves, en wel zo leuk mogelijk. Dan moet je op gegeven moment globaliseren. 

Bij het begin van de globalisering had China geen macht over fossiele reserves 

U zegt misschien "Maar het was toch goedkoper?", maar u vergeet dat de mensen die dit proces hebben opgezet de banken ism de olie maatschappijen waren, waarom? Om meer olie te verkopen en meer cashflow te genereren. Bejijng hangt continu in een smogwolk, want chinezen pakten de fossiele energie die bijna volledig onder controle van de VS stond graag aan. Er is zeker een fossiel economisch argument voor globalisering, maar geen enkel reel economisch argument. Het afschaffen ervan (en van de bij elkaar gelobbyde incentives) moet gebeuren simpelweg omdat de fossiele behoeften en de geopolitieke situatie het niet langer praktisch maakt. 

Globalisering blijft waar kwaliteit niet te vergelijken is, dus cognitieve specialisatie, fijnmechanica, voor luxe artikelen. Voor massa producten is het eind in zicht, en daarmee de cashflow. Alleen al omdat Azie zelf zijn ijzer en kolenvoorraad in handen houdt kun je verwachten dat ze daar niet mee gaan produceren voor het Westen. Waarom zouden ze. 

3. Onbetrouwbare gegevens 

Al jaren worden de CPI en inflatie cijfers uitgehold, zodat brandstof en voedsel geen onderdeel uitmaken van de ‘basket’. Dit is geen echt probleem, maar heeft wel invloed op de geldschepping. Aangezien de geldhoeveelheid toch al niet meer in dienst stond van de reele economie, maar veelmeer van de speculatieve wereld (waarvan de helft ongeadminstreerd of reguleerd is) maakt het niet uit of de cijfers correct zijn. Daarbij komt dat in een economie die is gebaseerd op de aanvoer van fossiele brandstoffen en talloze andere zaken de prijs van iets een zeer kunstmatig begrip is. Wat kost een Ferrari op Texel als hij te koop is? Wat als hij niet te koop is? Prijzen reflecteren de aanwezigheid van alternatieven, wat als die er niet zijn? De VS vertrouwd op een immense keten van logistiek die zoals bij Iran’s dreiging van de Straat van Hormuz al blijkt volstrekt niet te vertrouwen is. Dan zijn gegevens er over ook niet interessant. Zoals de Wereldbank het uitdrukte, "De prijstransmissie op de wereld markt kan instorten." Dat ging over voedsel, dwz, lege schappen.

4. De Energy Returns Cliff 

Het artikel zegt hierover "En dan is er dus nog de prijs van energie, of meer precies, het wegvallen van de hefboom van de energieproductie: het kost steeds meer energie om energie te maken, totdat het moment komt waarop we er meer in moeten stoppen dan er uit komt." Dit is een zeer interessante. Het laat immers zien dat energie winning niet afhankelijk is van geld. Energie winning is afhankelijk van energie, een vat olie naar de markt brengen kost olie. Dat betekent dat zolang je een vat olie naar de markt kunt brengen en het salaris van de betrokken mensen betalen (met olie) hoeveel dat ook aan olie kost je door kunt gaan. De hoeveelheid olie, teer, gas die per aan de eind consument geleverde calorie energie werd verbruikt steeg afgelopen jaren dan ook gestaag. Op het punt dat je met alle verliezen geen druppel olie meer bij de consument krijgt is het spel voorbij. En dan is het ook echt voorbij, dan staan alle auto’s en vrachtwagens stil. Dan kun je ook geen windmolen meer bouwen (tezij je het met windenergie doet hint!).

De bovenstaande factoren worden genoemd in een rapport van money brokers, geldhandelaren. Geld heeft alleen waarde als er een economie is waarin het als ruilmiddel kan worden gebruikt. Het laatste punt, dat van de fossiele Energy Return on Energy Invested kondigt aan dat er een punt komt waarop de fossiele economie niet meer kan functioneren. Als dat gebeurt wordt geld waardeloos. Oorzaak 1, 2 en 3 zijn geen groot probleem, alleen stom of irrelevant. Maar probleem 4 is fundamenteel aan een fossiele wereldeconomie. En daarme onderschijft Tullett Prebon onze stelling dat we in een energie crisis zitten, en afscheid moeten nemen van ‘economisch denken’.

Een groot deel van het artikel is excuses maken voor de ‘vergissing’, maar het was geen vergissing, het was simpelweg een paar idioten die met de fossiele koektrommel deden wat ze wilden, zonder te weten hoe deze trommel ooit weer vol zou moeten komen. Een andere factor is de enorme mechanisering geweest van het productie proces, iets dat werd veroorzaakt door de wens meer fossiele brandstoffen af te zetten! Die mechanisering is echter een behoudbare welvaarts winst, getuige bijvoorbeeld Volkswagen die windenergie bebruikt voor zijn productie robots.

De opmerking "De EROEI van windenergie is momenteel vergelijkbaar met die van fossiel" is natuurlijk waanzin. Het is niet eens duidelijk wat de investering is in fossiel. Dit is dezelfde waanzin als hernieuwbare energie in de markt prijzen (dus kosten vergelijken met die van gas e.d.) terwijl we hierboven tot de conclusie waren gekomen dat fossiel geen geld kost. De prijs van fossiel wordt bepaald door de geldhoeveelheid in wat wij het ‘carboncredit’ systeem noemen.

De conclusie is wel mooi:"De enige echte uitweg is of een plotselinge, onverwachte uitvinding van een schone en schier oneindige goedkope energiebron, of grootschalig overstappen op CSP, concentrated solar power." CSP inderdaad. De VS kan 7 keer zijn electriciteitsbehoefte stillen met CSP centrales op ongebruikt federaal land dat daar goed geschikt voor is. Zeggen wij al jaren.

Zo vind elke econoom en financieel expert op een goede dag de sleutel tot de Robo(eco)nomie, de economie waarin we met behulp van automatisering en hernieuwbare energie niet alleen onze welvaart creeren maar ook de ecologie restaureren. Tullet Prebon heeft het over het eindigen van de ‘economische’ groei, klopt, maar de welvaartsgroei op basis van hernieuwbare energie is nog maar net begonnen.

   To our Podcasts

Gastpost : Het Weer op de Wereldzeen

Wouter verbraak, zeezeiler, navigator en motivationeel spreker

[Onderstaande is geschreven voor de crash van de boot van TeamVestasWindZie zijn boek “Beyond the break” ]
Waarneembare effecten van Klimaatverandering

Als zeilers in de rond de wereld races als de Barcelona World Race en de Volvo Ocean Race zijn we als geen ander blootgesteld aan de elementen. Zeker in de Zuidelijk Oceaan zijn wij als zeilers één van de weinigen die zich in dit verlaten en uitgestrekte gebied begeven.

Waar we voorheen in dit soort races ver Zuid tot aan de 60 Graden doken om de kortste afstand af te leggen, en op zoek te gaan naar de sterkere westelijke winden die hier als een loopband rond Antarctica cirkelen, worden we nu door zogenaamde ice-gates ver Noord gehouden. Gedeeltelijk is dit vanwege de striktere eisen van de sponsors/ evenement organisatoren, de Australische kustwacht en de verzekeringsmaatschappijen, maar tevens lijkt het dat erop dat in de afgelopen tien jaar het aantal ijsbergen ver noord van Antarctica in opmars is.

Een kanttekening moet worden gemaakt, dat de de ijsberg observaties tot voor kort niet structureel zijn vastgelegd. De laatste vijf jaar echter kunnen met gebruikmaking van nieuwe satelliet technologie de ijsberg clusters beter worden gevolgd. Gelukkig voor ons als zeilers is deze informatie beter beschikbaar voor de verschillende teams. De ijsbergen zelf zijn enorm en kunnen we door middel van de radar goed lokaliseren. De kleinere brokken die van de ijsbergen afkalven en met slechts een kleine tip boven het wateroppervlak rond drijven zijn echter zeer moeilijk te zien. Met de grootte van een bestelbus is een aanvaring met zo’n growler echter fataal….

Een tweede klimaatsverandering die wij als zeilers momenteel ondervinden is het toenemen van de gemiddelde windsterkte op zee. Deze toenemende trend wordt opnieuw door satelliet waarnemingen bevestigd, en enigszins verontrustend is dat deze gemiddelde windsterkte toename vooral het resultaat is van de toename van de sterkste wind. Er is een trend naar sterker ontwikkelde lagedrukgebieden, met een krachtiger windveld. Klimaatmodellen bevestigen de relatie tussen krachtigere stormen met een stijgende gemiddelde zeewater- en luchttemperatuur.

Op een kleinere schaal is voor ons als zeilers ook de intensiteit van buien belangrijk. Het is niet moeilijk om een juiste zeilvoering te ontwerpen voor iedere windsterkte, maar het snel wisselen van de zeilen om te anticiperen op een krachtige bui die over de horizon dichterbij komt is moeilijker. Hogere zeewater temperaturen leveren de energie voor het ontwikkelen van de buien en wolken systemen. Voor de simulatie van tropische stormen in weermodellen is de zeewater temperatuur van cruciaal belang…

Verduurzaming van het zeilen

Het goede nieuws is dat de organisatoren van rond de wereld races momenteel een duidelijke stap richting duurzame energie zetten. De eerste boot die met 100% duurzame energie de wereld rond zeilt is door middel van efficiënte zonnecellen, lithium batterijen en watergeneratoren al werkelijkheid. De volgende stap is om carbon-fibre te gebruiken waarbij de energie die voor het produceren van de carbon-fibre hard nodig is op te wekken door middel van een duurzame energie bron als hydro-power. BMW heeft al een dergelijke carbon fabriek naast een hydro-centrale in gebruik.
Met ons Open 60 project voor de volgende Barcelona World Race in 2014 willen we deze stap laatste stap met behulp van (Nederlandse) technologie partners maken. Dat moet lukken!

Wouter Verbraak is Sailor, Skipper en Navigator voor het VW team

   To our Podcasts

Carbon Credit en de Roboeconomie

Onze economie is een carboncredit economie, activiteiten hangen af van fossiele energie die men koopt met krediet. Al ons geld is krediet, het is in omloop geleend door de banken. Er is een afhankelijkheid tussen de waarde van geld en de beschikbaarheid van fossiele energie die de meeste mensen als een toevalligheid zien, maar dat is niet zo omdat banken door het al dan niet in omloop brengen van geld de prijs van alle dingen, en dus ook fossiele brandstoffen, kunnen beinvloeden.

Dat er een relatie is tussen geldscheppers en de fossiele industrie laat deze analyse zien. Het verbaast niet dat er een nauw verband is omdat mensen brandstoffen met geld kopen dat door de banken geschapen is. Wij zijn van mening dat banken een essentiele functie voor de fossiele sector vervullen, dus in wezen in dienst van de fossiele sector werken. Het doel is alle beschikbare fossiele brandstoffen omzetten in zoveel mogelijk welvaart. Dit is ook het primaire doel van ‘de economie’, namelijk de maximalisatie van de utilisatie van fossiele brandstoffen. U denkt "Maar dat dient de mens toch niet!" en inderdaad, de economie dient de mens niet, dat mag duidelijk zijn gezien de schadelijke gevolgen ervan.

Het carboncredit systeem moet steeds het de direct besteedbare geldhoeveelheid aanpassen aan de beschikbare fossiele brandstoffen. Gebeurt dit niet dan stijgen of dalen de prijzen, en dit heeft gevolgen voor de uitstaande leningen. Zou er plots geen olie zijn dan zouden we een zeer snelle hyperinflatie zien van de prijs van alle producten die met olie gemaakt worden, tot deze uitverkocht waren. Zou er opeens geen krediet meer zijn dan zou de prijs van brandstoffen dalen tot de laatste cent aan benzine was uitgegeven. Het is onze afhankelijkheid van olie die het systeem beheersbaar maakt, en daarom is in de afgelopen decennia bijna elke activiteit van fossiele brandstoffen afhankelijk gemaakt. Die afhankelijkheid betekent gemakkelijke controle dmv krediet.

We arn’t as much competing with each other as we are competing with the Earth. (CEO Chevron Nigeria) 

De rating agencies dus Fitts Moodies e.d. kunnen heel eenvoudig de fossiele consumptie van landen beperken. Banken zelf kunnen ook bepalen of dingen al dan niet gebeuren. Die discretie wordt natuurlijk stellig ontkend, want niemand wil politieke banken, terwijl we tegelijkertijd moeten concluderen dat economische afwegingen bijna altijd de doorslag geven. Het geldverkeer is zo ingewikkeld en ontransparant dat alles mogelijk is. Wie weet waar een volgende ‘crisis’ vandaan getoverd wordt. Wie ziet dat er een energie crisis is (het aanbod fossiel slinkt, verandert van aard en moet over meer mensen verdeeld worden) snapt dat de financiele crisis daar slechts een afgeleide van is. Austerity is energie besparing!

Omdat de meeste politici blij zijn dat ze economisch kunnen denken is het extreem moeilijk om op de grondstof crisis te wijzen. Als mensen zeggen dat de grondstof crisis primair is en dat we olie dus niet moeten verbranden, vergeet hoe olie/gas afhankelijk bijna elk grondstof winnings proces is. Mijnbouw zonder diesel? Kunstmest zonder gas? In Europa wordt daardoor de kar achter de wagen gespannen: Het grid wordt voorop gezet omdat dat de belangen van de handelaren dient, en omdat dat van energie iets ingewikkelds maakt. Geld voor de "Low carbon economy" gaat dus naar dat grid, terwijl het nul komma nul energie opbrengt. Terwijl als je eerst de hernieuwbare energie bronnen bouwt om met de daarmee geproduceerde energie de infrastructuur aan te leggen de kosten een stuk lager zoniet nul zijn.

European leaders signed off on a €5.1 billion envelope for energy infrastructure

projects as part of the Connecting Europe facility. (bron)

De lobby voor het grid is dus een lobby voor uitstel van toename van hernieuwbare energie capaciteit. Het is tegelijk een enorme impuls voor de betrokken constructie bedrijven, die allemaal fossiele brandstoffen gaan gebruiken. Als het klaar is zijn die weer duurder geworden, en dus ook de hernieuwbare bronnen die daarmee gemaakt zouden kunnen worden. Zou er een initiatief starten om elk huis van een kleine turbine en zonnecollector te voorzien (en dan state of the art zodat het voldoende opleverde) dan zou het grid niet nodig zijn. Investeren in energie opslag in batterijen of vloeibare vorm (NH3/methanol) zou een veel flexibelere en goedkopere infrastructuur opleveren.

Wie echter een heel ander uitgangspunt gebruikt en het ontsluiten van de potentie van hernieuwbare energie als prioriteit neemt, komt tot een heel ander beeld van een toekomstige economie. Greenpeace deed een analyse voor Nieuw Zeeland waarin ze concludeerden dat het land al in 2025 100% hernieuwbare kan functioneren, met enorme economische voordelen.  

   To our Podcasts

CIS Panelen project Rotterdam

English version below

Afgelopen week begonnen we met de bouw van een zonneluifel een serre met een dak van zogenaamde CIS panelen. In totaal zal 3200 Wp, 20 x 160 Wp worden geplaatst. Deze panelen zijn gemaakt van een mensel van Koper Indium en Selenium. Door deze samenstelling zijn ze minder energie intensief om te maken, en benutten ze een groter deel van het spectrum, waardoor ze zo’n 20% meer opbrengen. De bouw is nog niet af maar hieronder ziet u een aantal foto’s van het proces. Heeft u vragen dan kunt u ons emailen via info@greencheck.nl.

De opdrachtgever van dit project zocht een manier om de gevel beter tegen de wind en regen te beschermen. Daarbij bestond interesse in panelen omdat de gallerij ideaal Zuid georienteerd was. Na het overwegen van verschillende mogelijkheden werd gekozen voor CIS panelen die zouden worden geintegreerd in een soort muurkas/serre. Hiervan werden tekeningen gemaakt, vergunning aangevraagd, wat verder soepel verliep. De mannen van tuinkas.nl waren bereid deze te bouwen. De panelen/project coordinatie werden door ons geleverd.  

De schets hierboven laat het eindresultaat zien, hoewel er uiteindelijk gekozen is voor klapramen om en om, niet overal. De maten werden aangepast aan de breedte van de panelen zodat het geheel meer regelmaat vertoonde. Zie de initiele post hier.

Het frame werd speciaal bedacht zodat er zonnepanelen op zouden kunnen rusten. De hoek was bepaald door de lengte van de panelen, 1,25 meter, maar kwam redelijk uit (werd iets stijler dan optimaal). De panelen van Solar Frontier hebben een prettige verhouding. Het was onze intentie dit type onder de aandacht te brengen, vanwege de hogere opbrengst en ecologische eigenschappen. Een CIS paneel kost minder energie om te maken dan een gangbaar paneel. 

Hierboven ziet u een ietwat vage foto van het paneel oppervlak, daarin zijn strips te onderscheiden. Bij CIS panelen is elke strip (die loopt over de lengte van het paneel) een cel. Er zitten er zoveel op dat het gezamelijke voltage rond de 110 volt ligt (84 volt belast), de output is 160 Wp, de opbrengst van 20 stuks is ongeveer 570 Euro per jaar.

Wat kleur betreft zijn ze bijna zwart, of antraciet. Zonnepanelen kunne prima dienen als dakbedekking, ze zijn waterdicht, ontworpen voor hagel en ander weergeweld. Er zijn verschillende systemen om ze in het dak te integreren. 

De 23 panelen die de hele breedte van de gevel (22,68 meter) bestrijken werden op een nette pallet geleverd, met metalen fram ter bescherming. De bijpassend omvormer zal in een komende post worden getoond. Het hogere voltage is geen probleem voor normale omvormers.  

Eenmaal aangebracht ontstaat een zeer net beeld, de panelen hebben goede afwerking, specifiek ontwikkeld om 30 jaar onderhoudsvrij te zijn. De kabels die u hieronder ziet zullen bovenlangs geleid worden naar een stringbox, een doos met diodes om te voorkomen dat stroom terugloopt via een minder presterende groep panelen. 

Door het toevoegen van de kas met zonnepanelen is niet alleen een manier gevonden om de panelen te bevestigen en de regen buiten te houden. De kas heeft isolatiewaarde en het is een warmte collector. De warmte die op de panelen en door de ramen valt zorgt voor zogenaamde ‘Solar gain’ net als een zn. Trombe muur. In de winter is deze groter omdat de zon lager staat en in de zomer minder, vooral op het heetst van de dag. Dus het huis is warmer in de winter, en koeler in de zomer, zeker als in de zomer de raampjes openstaan. Verzamelde warme lucht kan via een warmtepomp worden gebruikt voor warm water.

Wordt vervolgd.. 

For english click below link.. 

   To our Podcasts

Privacy Policy

Dit is de website van Rincker Productions

Ons vestigingsadres is Beeklaan 187 Den Haag

Ons postadres is Beeklaan 187 Den Haag

Inschrijvingsnummer Kamer van Koophandel 30158078

Ons btw-nummer is 134081651.B01

  • Bij elk bezoek aan onze website herkent onze webserver automatisch noch uw domeinnaam, noch uw e-mailadres
  • Bij een bezoek aan onze website bewaren wijDeze informatie wordt gebruiktDe informatie wordt alleen intern gebruikt en wordt niet doorgegeven aan andere organisaties voor commerciële doeleinden
  • Wij gebruiken geen cookies
  • We hebben geen partnerschappen of speciale relaties met derden op internet
  • Veiligheid
  • Als u wenst te reageren op ons privacybeleid, kunt u contact met ons opnemen
  • a. Per email: info@greencheck.nl
  • Communicatie per e-mail
  • Als u in de toekomst geen e-mails wenst te ontvangen van ons bedrijf, kunt u contact met ons opnemen op het hierboven vermelde adres.
  • U zult alleen de informatie ontvangen die u aangevraagd hebt, op het adres dat u ons meegedeeld hebt;
  • Ons bedrijf zal alleen telefonisch contact met u opnemen als dit nodig is om u te informeren over de bestellingen die u on-line geplaatst hebt;
  • Indien u geen reclame van ons wenst te ontvangen via post, telefoon of e-mail, kunt u ons dat laten weten op het hierboven vermelde adres.
  • Ons bedrijf kan de consumenteninformatie gebruiken voor nieuwe doeleinden die nog niet voorzien zijn in ons « privacybeleid ». In dat geval, zullen wij contact met u opnemen alvorens uw gegevens te gebruiken voor deze nieuwe doeleinden, om u op de hoogte te stellen van de wijzigingen aan ons reglement voor de bescherming van persoonlijke gegevens en om u de kans te bieden uw deelname te weigeren.
  • Op verzoek verlenen wij aan de bezoekers van onze site toegang tot alle informatie die wij van hen bijhouden. Als u toegang wenst tot deze informatie, gelieve u contact met ons op te nemen op het hierboven vermelde adres.
  • Op verzoek bieden wij de bezoekers van onze site de mogelijkheid om eventuele onjuiste gegevens die wij van hen bijhouden, te corrigeren. Als u uw persoonlijke gegevens wenst te verbeteren, gelieve u contact met ons op te nemen op het hierboven vermelde adres.
  • Als u vindt dat onze site niet in overeenstemming is met ons privacybeleid, neem dan contact op met Ons bedrijf zelf, op het hierboven vermelde adres
   To our Podcasts

De economische illusie van Gronings gas

Hank Kamp staat voor een dilemma : Riskeer ik schade en slachtoffers door aardbevingen in Groningen of probeer ik die te voorkomen door de gaswinning te staken (sterk verminderen is slechts uitstel creeren). Zijn argumenten om dat niet te doen zijn oa onze afhankelijkheid van het laag calorisch gas, de belasting inkomsten en de verplichtingen naar het buitenland.

De overweging dat mensen op een gas systeem koken dat niet op hoog calorisch gas is afgesteld, dwz gas dat meer energie bevat, is zeer valide, het vergt een aanpassing net als het een grote aanpassing was toen we gas gingen gebruiken. Het is dus geen reden om door te gaan in Groningen, die aanpassing moeten we tzt toch doen. Waterstof is bv. een goede vervanger, of biogas hoewel dat zelden echt groen is.

De verplichtingen naar het buitenland zijn misschien van dezelfde aard, dwz mensen hebben niks anders om op te koken. Misschien zijn de gasleveringen ook belangrijk voor de belasting inkomsten. Maar als we naar bv Duitsland leveren en we hebben allebei de Euro, dan is specifiek duits geld moeten verdienen om de handelsbalans met Duitsland in evenwicht te houden niet aan de orde. De ECB zou miljarden kunnen drukken en al het nederlands gas kopen om het vervolgens naar de VS te verschepen, dat is de aard van ons geldsysteem. Rekenen op de toevoer van gas is in een vrije markt (zoals deze wordt verondersteld te bestaan) is onredelijk.

Het argument belastinginkomsten is echter een interessante.  Kamp beweert dat als de staat geen inkomsten uit gas heeft het deze van de belasting betaler zal moeten betrekken. Dat is een vreemde redenering. Wat Kamp wil is geld om zaken te kopen, geld dat hij normaal van de consument van gas ontvangt voor gas waarvoor hij niks betaald. Dat zou betekenen dat hij een ‘niet linksom, dan rechtsom’ redenering hanteert, ofwel zich in ieder geval verzekerd wil zien van de euro’s. Maar zijn die dan wel iets waard?

Het probleem met die houding is dat Kamp niet kijkt naar het effect van het gas, het gas is een waardevol ding, niet in termen van geld maar in termen van wat je er mee kunt, bv. kunstmest maken, koken, machines aandrijven. Dat is de werkelijke waarde van gas, en dat is de reden dat er geld in omloop is om het gas te betalen. Kort gezegd, als er geen verruilbare waarde bestaat is er geen reden om geld in omloop te hebben. Het geld dat mensen voor gas betalen is om die reden in omloop gebracht, zou dat niet zo zijn dan zou er een constante deflatie plaatsvinden.

Denken over geld en energie is dus ingewikkelder dan Kamp zich realiseert, en dat is omdat hij uitgaat van economische basisprincipes die een oneindige toevoer van alles veronderstellen. Hij denkt niet alleen, "dan kopen mensen wel iets anders", maar hij denkt ook "dat geld wat wij dan ontvangen kunnen we ergens aan uitgeven", terwijl hij met een verhoogde belasting niet het fundamentele probleem oplost, namelijk dat er minder te krijgen is op de markt, het gas is er immers niet meer! 

Stel een arabische sjeik heeft een gasbel, en wil die door zijn onderdanen laten gebruiken. Er is verder geen andere energiebron, de sjeik heeft net als Shell ooit deed alle zonnecel fabrieken en patenten gekocht. Om zijn gas te verkopen schept die arabier een berg geld dat hij aan allerlei projecten gaat uitgeven. Het geld is waardeloos, maar hij is bereid er gas voor de leveren. De mensen die deze projecten uitvoeren verdienen dat geld, en maken kosten, nl door gas te kopen. Ook de bakker, slager, melkboer de scholen e.d. gebruiken allemaal gas dat ze betalen met hun salaris, en al het geld komt steeds weer bij de sjeik terug die kan aangeven wat er nu weer moet gebeuren. Als nu opeens de gasbel leeg is kan de sjeik wel doorgaan met projecten aanwijzen en geld drukken, maar dan krijg je accuut inflatie. Zou hij stoppen met geld lenen terwijl er nog wel gas was (iets dat hij door banken laat doen, die hij een salaris geeft door ze rente te laten rekenen), dan zou er deflatie plaatsvinden. Het geld zou uit omloop verdwijnen. Dit is de dynamiek van ‘carboncredit’, ons huidige geldsysteem.

Kamp moet dus overwegen of hij van het gas en de inkomsten afstand wil nemen. Dan komt hij natuurlijk extreem veel weerstand tegen, die niet eens nodig is omdat Kamp al de economische principes hanteert en de ‘juiste’ kant opdenkt, een win for het carboncredit systeem. Waar de discussie werkelijk over zou moeten gaan is niet het geld, maar de diensten en producten die zullen verdwijnen als het gebruik van het gas zou worden gestaakt. Dat is reele welvaartsschade. Die is op te vangen met hernieuwbare energie. De discussie gaat echter wel om geld omdat dit de illusie van een altijd beschikbare markt in stand houdt. Dit denken biedt geen oplossingen, maar het houdt bankiers aan het werk.

Dit is in de hele discussie omtrend te financiele crisis het probleem, het is geen crisis, het is bank beleid om te dealen met een terugval in het energie aanbod, om verschillende redenen. Mensen denken dat geld altijd waarde heeft, maar die waarde is strikt afhankelijk van het aanbod (fossiele) energie. Het economisch denken doet zijn uiterste best om dat te negeren, het dient als een beveiliging zodat mensen niet kijken naar de bron van welvaart, maar slechts naar het ruilmiddel.

Er zijn veel oplossingen, die allemaal te maken hebben met het vervangen van de energie uit de gasbel. Er ligt een plan voor gas uit algen uit de Noordzee, je kunt warmte met wind opwekken, je kunt geothermie aanspreken, zuiniger koken, er is van alles mogelijk. Het gasnet is geschikt voor bijmenging van waterstof, maar ook voor transport van ammoniak. Als je toch van kookapparaat moet veranderen, waarom dan niet meteen definitief goed. Daarvoor is ook energie nodig, en een fout keuze zou energieverspilling zijn. Kamp zou dus beter een plan kunnen schrijven voor de transitie weg van gas, gebruikmakend van een klein deel van dat gas. Zogauw het kan zijn hernieuwbare bronnen en aanpassingen namelijk ook met hernieuwbare energie te doen. Hernieuwbare energie is immers onuitputtelijk, itt de Groningse beefbel.

   To our Podcasts

Zonnepanelen Project

Heeft u interesse in een offerte, stuur ons dan een email via info@greencheck.nl, er geven korting als zich meer dan drie mensen in een straat of buurt melden.

Eind 2012 hebben we een project afgerond van 9 zonnepanelen. Deze waren gewenst op een plat dak, met het expliciete verzoek om ‘bakken’ te gebruiken in plaats van andersoortige steunen. Hieronder een aantal foto’s.

Het doel was om het dakoppervlak zo goed mogelijk te benutten. Daarbij moest echter worden nagedacht over de ballast die panelen nodig hebben. Op een dak van 2 hoog is dat snel 60-90 kilo, en dat zou bovenop het aanwezige grind komen. Ook stond er op het dak een opbouw voor de CV installatie. Deze zou voor schaduw zorgen, iets dat panelen snel uitschakelt, zoniet een oververhittings risico kan betekenen.

Het dak was wel mooi Oost West zodat het mogelijk was panelen vrijwel pal Zuid op te stellen. Het dak aan de Zuidkant was later toegevoegd, en omdat niet bekend was hoe de balken liepen en hoe sterk het dak was werd dat even buiten beschouwing gelaten.

Bovenstaande schets is van voor het bezoek op basis van Google Earth. De inschatting was 8 panelen, of meer maar dan rechtop, iets dat veel lastiger is omdat de panelen dan meer wind vangen. Uit eropvolgende gesprekken bleek dat de ‘bakken’ een vereiste waren. Het dak stond net twee rijen panelen toe bij een hoek van 30 graden. 

Renusol 

Toen de eerste SDE regeling gold, tot 2004 oid, kon men panelen van Shell kopen met bijbehorende plastic bakken. Deze zogenaamde ‘Consoles’ waren toen goedkoop, het is toch plastic, 5 kg om precies te zijn. Tegenwoordig lopen de prijzen uiteen van 40 tot 95 Euro per bak, en dat terwijl het paneel dat er op rust maar 150,- Euro kost. Een goede manier om de prijs van installaties hoog te houden. In vergelijking zijn aluminium steunen in verschillende vormen goedkoper, maar dan is de installatie iets bewerkelijker. Alle typen steunen zijn berekend op de levensduur, maar toch is er verschil, met name of het metal wringt door de wind, iets dat op den duur tot schade leidt.

Er werd voor witte panelen gekozen omdat deze iets koeler blijven en dus iets meer opbrengen. Ze zijn bovendien goedkoper.

Nadat duidelijk was hoe groot de bakken waren en de panelen er op, en met in achtneming van de optimale configuratie tussen omvormer en panelen, werd geadviseerd 9 panelen te plaatsen. 9 maal 250 WattPiek, dus 2250 Wp. Deze hebben met een gemiddeld rendement van 850 kWh/1000 Wp (is hoger aan de kust), ofwel 1900 kWh een opbrengst van ongeveer 400 Euro per jaar. Een paneel van 250 Wp met opbrengst van rond de 30 Euro/Jaar zou zich dus in 5 jaar terugbetalen.  

We konden de gewenste bakken in Belgie kopen, het merk Renusol had goede documentatie. Dit maakte de installatie een stuk makkelijker omdat nu het grind van het dak gebruikt kon worden. Na weging bleek dat het grind dat in de bak past (dat op die plek van het dak verwijderd moest worden) iets meer dan het vereiste ballast gewicht had. Dus het was een kwestie van opvegen, bak plaatsen en vullen. 

De panelen hebben gaten voor bevestiging, en met een boor werden die op de juiste plaatsen in de bakken geschroeft, waarna deze mbv een verstevigings clip aan de bakken werden bevestigd. Daarbij werd wel gelet op het uitsteken van de kabels. Intussen werd onder het dak de omvormer opgehangen. De klant had een extra groep in de badkamer aangelegd, die nu gereserveerd zou worden voor de omvormer. Er zit een DC schakelaar in de omvormer, een model voor buiten. De ventilatie was een zorg, niet vanwege oververhitting, maar vanwege het rendementsverlies tov een koude ruimte. Ventilatie tussen het huis en de ruimte waar de omvormer hangt maakt dat de warmte nog nuttig gebruikt wordt, ook al is het max 12% van 15% van de warmte die op de panelen valt (dus voor warmte kun je beter in collectoren investeren).

De klant wilde de panelen verspreid over het dak neerzetten om de lastconcentratie minimaal te houden, dat betekende wel dat er extra kabels nodig waren. De configuratie bestond uit een ring dus vanuit de buis waar de airconditioner door verbonden was in serie rond en terug de buis in. Dit was optimaal volgens de omvormer rekensoftware. U ziet hieronder de panelen met een hoek van 30 graden, terwijl 20 graden vaker gezien wordt (en standaard is omdat je dan meer panelen kwijtkunt), maar die lage hoek zorgt voor minder opbrengst en bij sneew blijft deze makkelijker liggen. Zolang de tussenruimte het toelaat is 30 graden dus te verkiezen.

Zonnepanelen zijn een stuk goedkoper geworden en de stroom prijs is met procenten gestegen. Toch is het terugverdienen van een systeem nog steeds een kwestie van 8-9 jaren. Dit komt doordat arbeid en de omvormer en in dit geval de steunen een vreemd hoge prijs hebben. De zakelijke afwegingen maken dat prijzen steeds stijgen tot ze liggen waar de afzet acceptabel is. Het zou voor de transitie naar een schone welvaart beter zijn als de winst die op onderdelen voor hernieuwbare energie installaties gemaakt mag worden aan banden werd gelegd, misschien in combinatie met investeringsregels die bv. de rente of maximale aflossingstijd afhankelijk maakt van het hernieuwbare energie rendement. Dit zal in gasverslaafd Nederland echter niet al te snel gebeuren.